Кейде адамды жылдар емес, оның жасаған ісі сипаттайды. Өмір күнтізбемен өлшенбейді — ол адамның артында қалдырған жарығы мен ерлігімен өлшенеді. Осындай тағдыр иесі — Орынбасар Мукушев.
Ол қарапайым көпбалалы отбасында өсіп, бала кезінен ең маңыздыны — өзгенің алдында жауапты болуды үйренді. Осы ішкі беріктігін ол қысқа ғұмырының соңына дейін алып өтті: еңбек, әскер, туған жерге оралу және ішкі істер органдарындағы қызмет — әр күні жеке мүдде мен парыздың арасындағы таңдауды талап ететін жол.
1973 жылғы 26 шілде күні ол кезекшілікті тапсырып, үйіне қайтпақ болды. Оны жақындары күтіп отырған еді — алда үйлену тойы, жаңа өмір, үміт пен жоспарға толы болашақ тұрды.
Бірақ сол сәтте қоңырау түсті.
Көмек сұраған жанайқай. Есіктің ар жағында — қарулы адам. Аулада — қорыққан балалар мен ана.
Ол кете алар еді. Оған құқығы бар еді. Бірақ Орынбасар алға қадам басты.
Оқ атылды.
Ол оның өмірін қиды… бірақ ерлігін өшіре алмады.
Сол күні — 1973 жылғы 26 шілдеде — ол өз тойына емес, ең қажет болған жерге барды.
Оған небәрі 23 жас еді.
КСРО Жоғарғы Кеңесі Президиумының Жарлығымен ол қаза болғаннан кейін «Ерлігі үшін» медалімен марапатталды. Орынбасар Мукушев Бүрлі төбе аудандық ішкі істер бөлімі қызметкерлерінің тізіміне мәңгілікке енгізілді.
Жылдар өтсе де, ерлік ұмытылмайды. Лепсі ауылында Жетісу облысы Полиция департаментінің басшылығы Мадияр Омаров бастаған топ ардагерлермен бірге оның ерлігін еске алды.
Ескерткішке гүл шоқтары қойылып, алғыс сөздер айтылды. Ерекше алғыс — ұлын елге адал қызмет етуге тәрбиелеген туған-туыстарына арналды.
Оның өмірі қысқа болды, бірақ мағыналы өтті. Жад бар жерде — ол әрдайым біздің арамызда.
Ақпарат көзі : https://www.gov.kz/memleket/entities/mvd-zhetysu/press/news/details/1213402?lang=kk
Жауап қалдыру Жауапты болдырмау